Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Δέκα ετών, διαζευγμένη Νοζούντ Άλι - Μια προσωπική ιστορία

Περιγραφή

Το όνομά μου είναι Νοζούντ και μεγάλωσα σ' ένα χωριό της Υεμένης. Είμαι δέκα ετών, τουλάχιστον έτσι νομίζω. Στη χώρα μου, τα παιδιά της επαρχίας δεν έχουν επίσημα έγγραφα ούτε πιστοποιητικά γέννησης. Οι γονείς μου με ανάγκασαν να παντρευτώ έναν άντρα που είχε την τριπλάσια ηλικία από μένα. Με κακοποιούσε σεξουαλικά και όταν αντιστεκόμουν με χτυπούσε. Ένα πρωί που έφυγα από το σπίτι για να αγοράσω ψωμί, ανέβηκα τρέμοντας στο λεωφορείο και πήγα στο δικαστήριο. "Θέλω να μιλήσω στο δικαστή!" είπα. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έλεγα "ναι" σε όλα. Εκείνη την ώρα όμως, είχα αποφασίσει να πω "όχι". Η αληθινή ιστορία μιας μικρής κοπέλας από την Υεμένη που τόλμησε να αψηφήσει τις αυστηρές παραδόσεις της χώρας της, να ζητήσει διαζύγιο και να το κερδίσει. Πρόκειται για μια πρωτοφανή απόφαση στα χρονικά αυτού του κράτους της Μέσης Ανατολής όπου η πλειονότητα των κοριτσιών παντρεύονται προτού συμπληρώσουν την ηλικία των δεκαοχτώ χρόνων. Η Νοζούντ μάζεψε όλες τις δυνάμεις της και από θύμα έγινε ηρωίδα. Σήμερα διηγείται την ιστορία της με τη βοήθεια της δημοσιογράφου Delphine Minoui για να ενθαρρύνει και άλλες κοπέλες της ηλικίας της να ανατρέψουν τη μοίρα τους.

Βαλκυρίες

Περιγραφή

" Έχουμε την ευθύνη για όλα όσα συμβαίνουν σε τούτο τον κόσμο. Με τη δύναμη της αγάπης μας, της θέλησής μας, μπορούμε να αλλάξουμε το πεπρωμένο μας, καθώς και το πεπρωμένο πολλών ανθρώπων ". Ο ήρωας των Βαλκυρίων είναι ένας άνθρωπος που θέλει να αλλάξει τη ζωή του και να ακολουθήσει ένα όνειρο: να πάει στην έρημο Μοχάβη για να βρει το φύλακα άγγελό του και να γνωρίσει επιτέλους σε βάθος τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του. Ο Πάουλο ξέρει ότι η έρημος δεν είναι τόσο άνυδρη και άδεια όσο φαίνεται. Κρύβει την ευκαιρία για νέες, μαγευτικές συναντήσεις, όπως του έχει πει ο Δάσκαλός του, ο Ζ. Μακριά από το χάος του κόσμου ζουν ένας νεαρός Δάσκαλος της Παράδοσης και μια ομάδα πολεμιστριών, οι Βαλκυρίες, που διασχίζουν την έρημο καβάλα στα άλογά τους και να βοηθήσουν τον Πάουλο να πετύχει το στόχο του. Σε αυτό το μυθιστόρημα, που, όταν  πρωτοεκδόθηκε ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του και που ακόμα και σήμερα παραμένει επίκαιρο, ο Πάουλο Κοέλο γράφει με ειλικρίνεια για τη μάχη του με το φόβο και την ανασφάλεια. Περιγράφει συναιθήματα και γεγονότα από την ίδια του τη ζωή και δείχνει τη λεπτή απόσταση ανάμεσα στη μαγική παράδοση στην οποία ανήκει και στον άνθρωπο που πραγματικά είναι ο ίδιος.

Το νησί των σημαδεμένων

Περίληψη
Το νησί των σημαδεμένων
Σπιναλόγκα - Η άρρωστη πολιτεία

Για μισό περίπου αιώνα στον υποβλητικό βράχο της Σπιναλόγκας περπάτησαν, ερωτεύτηκαν, μαρτύρησαν αλλά και επιβίωσαν άνθρωποι που προέρχονταν από την "απέναντι όχθη", θύματα μιας ολόκληρης εποχής. Στο καστρόχτιστο νησί του Μεραμπέλλου, σ' ένα χώρο ταυτισμένο με την προκατάληψη, έχτιζαν τη ζωή τους από την αρχή οι εκτοπισμένοι, προσπαθώντας να ξεπεράσουν τις κοινωνικές αντιξοότητες, ώστε να προετοιμάσουν μία αξιοπρεπή αποχώρηση από τον "επίγειο παράδεισο". Ο αποκλεισμός αυτών των ανθρώπων και η καθημερινότητά τους υπήρξαν για πολλά χρόνια ζητήματα ταμπού για την ελληνική κοινωνία και την πεζογραφία της. Δύο όμως Έλληνες συγγραφείς τόλμησαν να τα θίξουν, γράφοντας εν θερμώ δύο συγκλονιστικά κείμενα που έμειναν στην Ιστορία: η Γαλάτεια Καζαντζάκη, που δημοσίευσε το 1914 την Άρρωστη πολιτεία της αφηγούμενη μία ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται στο νησί και ο Θέμος Κορνάρος, που το 1933 έδωσε στον έξω κόσμο τη δική του καταγγελτική μαρτυρία με τον τίτλο Σπιναλόγκα. Με τον τόμο αυτό τα δύο κείμενα, της Καζαντζάκη και του Κορνάρου, δημοσιεύονται πρώτη φορά μαζί, ώστε να δημιουργήσει ο αναγνώστης μια ολοκληρωμένη, ρεαλιστική εικόνα για το νησί των σημαδεμένων, που συγκινεί ακόμα όποιον το επισκέπτεται από την ακτή απέναντι ή μέσα από τα βιβλία.

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

ΒΟΗΘΗΣΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ!

Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας, η Διεύθυνση Αναδασώσεων Αττικής, το Δασαρχείο Πάρνηθας και το WWF, μετά την επιτυχία του πιλοτικού προγράμματος εθελοντικών αναδασωτικών εργασιών στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας που υλοποίησαν την φυτευτική περίοδο 2009-2010, συνεχίζουν και την φυτευτική περίοδο 2010-2011 τις εθελοντικές αναδασωτικές εργασίες. Το πρόγραμμα εθελοντικών εργασιών έχει την υποστήριξη του Παρατηρητηρίου Πάρνηθα που αποτελείται από το ΣΚΑΙ, την εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και το WWF Ελλάς.


Οι εθελοντικές αναδασωτικές εργασίες θα ξεκινήσουν το Νοέμβριο 2010 και αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Απρίλιο του 2011. Τους μήνες Νοέμβριο - Ιανουάριο θα πραγματοποιηθούν σπορές και φυτεύσεις κεφαλληνιακής ελάτης. Τους μήνες Μάρτιο - Απρίλιο θα πραγματοποιηθούν περιποιήσεις φυτωρίων κεφαλληνιακής ελάτης και μαύρης πεύκης που φυτεύτηκαν τις προηγούμενες χρονιές. Οι εργασίες ενδέχεται να παραταθούν, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες που θα επικρατούν. Ενημερώνουμε ότι όσοι θέλουν να συμμετάσχουν εθελοντικά στις αναδασωτικές εργασίες μπορούν να συμπληρώσουν την αίτηση - δήλωση που υπάρχει στην ενότητα Δήλωσε Συμμετοχή.


Οι εθελοντές που επιθυμούν να συνεισφέρουν εθελοντική εργασία θα πρέπει να παρακολουθήσουν υποχρεωτικά προγράμματα  θεωρητικής εκπαίδευσης και πρακτικής εξάσκησης. Η θεωρητική εκπαίδευση θα γίνει με δύο τρόπους, με εξ αποστάσεως σεμινάριο (e-learning) ή με επιμορφωτικό σεμινάριο σε αίθουσες που θα ανακοινώσει ο Φορέας. Η πρακτική εξάσκηση θα πραγματοποιηθεί στην Πάρνηθα τις ημέρες των εργασιών.


Οι εθελοντές που θα συμμετάσχουν στις αναδασωτικές εργασίες θα πρέπει να σέβονται τον κανονισμό λειτουργίας του Εθνικού Δρυμού και να έχουν τον απαραίτητο εξοπλισμό (άνετα ρούχα, κατάλληλα παπούτσια, καπέλο, νερό). Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ενημερωθείτε από το Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας στα τηλέφωνα 2102478540, 2102445226.

Πηγή: http://parnitha.wwf.gr/

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου

Σε λίγες μέρες και συγκεκριμένα στις 17 Νοεμβρίου 2010, θα γιορτάσουμε  ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός, που έμεινε στις σελίδες της Ελληνικής ιστορίας. Μία στιγμή, όπου τα γεγονότα τα οποία ακολούθησαν έφεραν πάλι την Δημοκρατία στη χώρα μας. Ας θυμηθούμε κάποιες από αυτές τις στιγμές:

" Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 ήταν η κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση και ουσιαστικά προανήγγειλε την πτώση της χούντας των Συνταγματαρχών, η οποία από τις 21 Απριλίου 1967 είχε επιβάλλει καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα.

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στις 14 Φεβρουαρίου 1973, όταν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές της Αθήνας και συγκεντρώθηκαν στο Πολυτεχνείο. Ζητούσαν την κατάργηση του Ν. 1347, ο οποίος προέβλεπε την υποχρεωτική στράτευση όσων ανέπτυσσαν συνδικαλιστική δράση κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το πανεπιστημιακό άσυλο, εισήλθε στο χώρο του ιδρύματος, συνέλαβε 11 φοιτητές και τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της "περιύβρισης αρχής". Οι 8 καταδικάστηκαν σε διάφορες ποινές, ενώ περίπου 100 άλλοι αναγκάστηκαν να διακόψουν τις σπουδές τους και να ντυθούν στο χακί.

Επτά ημέρες μετά τα πρώτα γεγονότα του Πολυτεχνείου, στις 21 Φεβρουαρίου οι φοιτητές κατέλαβαν το κτίριο της Νομικής σχολής στην Αθήνα, προβάλλοντας τα συνθήματα "Δημοκρατία",  "Κάτω η χούντα", και "Ζήτω η Ελευθερία". Η αστυνομία επενέβη και πάλι, για να καταστείλει την εξέγερση, αλλά η βίαιη εκδίωξη των φοιτητών από το κτίριο της Νομικής ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αγωνιστικότητα τους.

Η εξέγερση που ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου του 1973 επρόκειτο να αποτελέσει την κορύφωση των αντιδικτατορικών εκδηλώσεων. Το πρωί εκείνης της ημέρας οι φοιτητές συγκεντρώθηκαν στο προαύλιο του Πολυτεχνείου και αποφάσισαν την κήρυξη αποχής από τα μαθήματα, με αίτημα να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Μάλιστα, οι φοιτητές της Νομικής εξέδωσαν ψήφισμα, με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν. 1347 για την αναγκαστική στράτευση των φοιτητών.

Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλοι που πληροφορήθηκαν το νέο. Η αστυνομία αποδείχθηκε ανίκανη να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου. Το απόγευμα πάρθηκε η απόφαση για κατάληψη του Πολυτεχνείου. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης. Το πρώτο βήμα ήταν η εκλογή Συντονιστικής Επιτροπής, στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και 2 εργάτες, με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία.

Για το σκοπό αυτό άρχισε να λειτουργεί ένας ραδιοφωνικός σταθμός, αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων, με εκφωνητές τη Μαρία Δαμανάκη και τον Δημήτρη Παπαχρήστου. Επιπλέον, στο Πολυτεχνείο εγκαταστάθηκαν πολύγραφοι, που δούλευαν μέρα - νύχτα, για να πληροφορήσουν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων. Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών, που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί, για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο, ενώ ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Η πρώτη αντίδραση του δικτατορικού καθεστώτος ήταν να στείλει μυστικούς πράκτορες να ανακατευθούν στο πλήθος που συνέρρεε στο Πολυτεχνείο και να ακροβολίσει σκοπευτές στα γύρω κτίρια. Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν εναντίον του πλήθους που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο, με γκλοπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ - ντουμ. Οι περισσότεροι διαλύθηκαν. Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα. Αργότερα, η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει το στόχο της, την καταστολή της εξέγερσης.

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος όταν διαπίστωσε ότι η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει το στρατό. Κοντά στον σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις Μοίρες Λ.Ο.Κ και μία Μοίρα Αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από το Γουδί προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα, αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη. Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις αλλά το αίτημα τους απορρίφθηκε.

Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει. Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μια κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι Μοίρες των Λ.Ο.Κ., μαζί με ομάδες μυστικών και μη αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, η Στρατιωτική Αστυνομία. Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στην Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας, στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Όμως, με την Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2.400 άτομα. Οι νεκροί επισήμως ανήλθαν σε 34 άτομα. Στην ανάκριση που διενεργήθηκε το φθινόπωρο του 1975 εναντίον των πρωταιτίων της καταστολής εντοπίστηκαν 21 περιπτώσεις θανάσιμου τραυματισμού. Ωστόσο, τα θύματα πρέπει να ήταν πολύ περισσότερα, διότι πολλοί βαριά τραυματισμένοι, προκειμένου να διαφύγουν την σύλληψη, αρνήθηκαν να διακομιστούν σε νοσοκομείο.

Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος κήρυξε στρατιωτικό νόμο, αλλά στις 25 Νοεμβρίου ανατράπηκε με πραξικόπημα. Πρόεδρος ορίστηκε ο αντιστράτηγος Φαίδων Γκιζίκης και πρωθυπουργός της νέας κυβέρνησης ο Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος. Όμως ο ισχυρός άνδρας του νέου καθεστώτος ήταν ο διοικητής της Στρατιωτικής Αστυνομίας, ταξίαρχος Δημήτριος Ιωαννίδης, που επέβαλε ένα καθεστώς σκληρότερο από εκείνο του Παπαδόπουλου.

Η δικτατορία κατέρρευσε στις 23 Ιουλίου του 1974, αφού είχε ήδη προηγηθεί η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Ο Γκιζίκης και ο αντιστράτηγος Ντάβος, διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού, κάλεσαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή να επιστρέψει στην Ελλάδα για να επαναφέρει τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Πηγή: 

Επίσκεψη στο Αεροδρόμιο της Δεκέλειας

Το αεροδρόμιο της Δεκέλειας επισκεφτήκαμε το Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010 εν' όψη του εορτασμού του προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας Αρχαγγέλου Μιχαήλ.
Εκεί είχαμε την δυνατότητα να επισκεφτούμε τους χώρους της έκθεσης, όπου ειδικευμένο προσωπικό μας παρείχε πληροφορίες για τα εκθέματα. Παρακολουθήσαμε βιντεοταινίες με θέμα την αποστολή, την κοινωνική προσφορά και τη συνδρομή της Π.Α, για την πρόληψη - αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών.
Είχαμε την ευκαιρία να δούμε ιστορικά αεροσκάφη τα οποία έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Πολεμικής Αεροπορίας. Τέλος να ευχαριστήσουμε όλους εκείνους οι οποίοι μέρα - νύχτα και πάντα με τον ίδιο ζήλο προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα.

Πέμπτη 4 Νοεμβρίου 2010

Εορτασμός Πολεμικής Αεροπορίας

Ο εορτασμός του προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως 8 Νοεμβρίου 2010.
Κατά τη διάρκεια του εορτασμού του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας θα πραγματοποιηθούν οι παρακάτω εκδηλώσεις:


  • Επίσημος Εορτασμός - Δοξολογία στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας στις 8 Νοεμβρίου (πέρας προσέλευσης προσκεκλημένων 10:30)
  • Στην 114 ΠΜ (Αεροπορική Βάση Τανάγρας), στις 7 Νοεμβρίου και ώρα 12:30 θα πραγματοποιηθεί επίδειξη Solo Demo Flight F-16 Block 52+.
  • Σε εννέα (9) άλλες Μονάδες, μετά τον Επίσημο Εορτασμό, θα επακολουθήσει Τελετή Απονομής "Μεταλλίων Εξόχου Πράξεως" σε εκατόν δώδεκα (112) εν ζωή Στρατιωτικούς ή μεταθανάτια στους συγγενείς τους, ως επιβράβευση των εξόχων ή μέχρι αυτοθυσίας πράξεών τους.
Μονάδες και αντίστοιχα Μετάλλια

110
28
111 ΠΜ
16
113 ΠΜ
9
114 ΠΜ
13
115 ΠΜ
16
116 ΠΜ
8
117 ΠΜ
13
120 ΠΕΑ
8
133 ΣΜ
1
  • Μετασταθμεύσεις αεροσκαφών για εμπλουτισμό στατικών εκθέσεων Μονάδων.
  • Στατικές και φωτογραφικές εκθέσεις στις Μονάδες.
  • Μνημόσυνο και κατάθεση Στεφάνων στο Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων στην Αεροπορική Βάση Δεκέλειας στις 6 Νοεμβρίου (πέρας προσέλευσης προσκεκλημένων 10:45). Η είσοδος των επισκεπτών θα πραγματοποιηθεί μετά τις 12:00
  • Ειδική σφράγιση επιστολών ΕΛΤΑ.
  • Διάφορες εκδηλώσεις Αερολεσχών και Αεραθλητικών Σωματείων σε Αεροπορικές Βάσεις.
ΩΡΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΗΣ ΚΟΙΝΟΥ

05, 06 και 07 Νοεμβρίου από 09:00 έως 17:00
08 Νοεμβρίου από 13:00 έως 17:00